Παιδί και άθληση

Από την αρχαιότητα ήταν διαδεδομένα τα οφέλη της άθλησης στον άνθρωπο και μάλιστα η επιδίωξή της από μικρή ηλικία. Η ενασχόληση του παιδιού με κάθε μορφή εκγύμνασης δεν συντελεί μόνο στην υγεία κι ομορφιά, αλλά αποτελεί και έναν σημαντικό παράγοντα εκτόνωσης, αυτογνωσίας και κοινωνικοποίησης.

Η άθληση κρίνεται σαφώς πιο αναγκαία στα παιδιά που μεγαλώνουν σε αστικό περιβάλλον, καθώς δεν έχουν τη δυνατότητα να παίξουν και να γυμναστούν στο βαθμό που δύνανται τα παιδιά της υπαίθρου, είτε λόγω έλλειψης κατάλληλου χώρου/περιβάλλοντος, είτε λόγω ασφάλειας κι αδυναμίας εποπτείας τους από κάποιον ενήλικο.

Ποια είναι, όμως, η κατάλληλη ηλικία για να ασχοληθεί ένα παιδί με τον αθλητισμό και με ποιο άθλημα;

Ποδήλατο με την οικογένεια στο Βουνό

Ποδήλατο με την οικογένεια στο Βουνό

Μπορεί να αρχίσει ακίνδυνα σε μικρή ηλικία (συνήθως γύρω στα 1-2) με άθλημα υπό μορφή παιχνιδιού. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται ώστε σε κάθε ηλικία να απαγορεύονται τα σκληρά ή επικίνδυνα αθλήματα, καθώς κι εκείνα που δεν επιβάλλουν πνεύμα άμιλλας αλλά μόνο ανταγωνισμού. Παράλληλα η άθληση δεν πρέπει να οδηγεί σε κούραση ή εξάντληση, αλλά να προσαρμόζεται στον τύπο κάθε παιδιού. Η επιθυμία του γονιού να ακολουθήσει το παιδί του ένα άθλημα που το ίδιο δεν προτιμά, δεν ωφελεί το παιδί αλλά ούτε και τη σχέση του με τους γονείς του. Παρατηρήστε το κι ανακαλύψτε τις ανάγκες, τις επιθυμίες και τις δεξιότητές του συζητώντας μαζί του, ενημερώνοντας και φέρνοντάς το σε επαφή με διάφορα αθλήματα, ώστε να ασχοληθεί με εκείνο που του προσφέρει τη μεγαλύτερη χαρά και ικανοποίηση.

Καλό είναι να προτιμούνται κυρίως τα ατομικά ή τα ομαδικά αθλήματα;

Απαραίτητα είναι και τα δύο είδη. Τα ατομικά (ποδήλατο, κολύμβηση κτλ) του μαθαίνουν να κυριαρχεί και να ελέγχει τα το σώμα του. Η γυμναστική (π.χ. η σχολική γυμναστική) είναι χωρίς αμφιβολία χρήσιμη για την ανάπτυξη των μυών, τον έλεγχο της κινητικότητας, τον συντονισμό των κινήσεων και την αύξηση της αναπνευστικής ικανότητας. Από την άλλη πλευρά τα ομαδικά αθλήματα και παιχνίδια εξοικειώνουν το παιδί στην κοινωνική ζωή και ευνοούν τη χειραφέτησή του. Κι ας μην ξεχνάμε πως η άσκηση ενός ή περισσότερων αθλημάτων αποτελεί ουσιώδες τμήμα της εκπαίδευσης.

Η άθληση βοηθά το παιδί τα να ανακαλύψει μέσα από αυτήν πράγματα για τον εαυτό του, δεξιότητες, ταλέντα, όρια, βελτιώνει τη διάθεσή του, του προσφέρει χαρά, αυτοπεποίθηση, τη δυνατότητα να αναπτύξει φιλίες. Είναι ένας υγιής και δημιουργικός τρόπος εκμετάλλευσης του ελεύθερου χρόνου του που το βοηθά να χαλαρώσει ή να εκτονώσει την ενέργειά του –κι αν αθλείται στο ύπαιθρο- να έρθει σε επαφή με το περιβάλλον και τη φύση. Ο χρόνος αυτός δεν πρέπει να αναλώνεται στην τηλεόραση και τον υπολογιστή. Άλλωστε, αφήνοντας τα τηλεχειριστήρια και τα πληκτρολόγια ερχόμαστε πιο κοντά στη ζωή.

Αλεξάνδρα Δεσκάτα, εκπαιδευτικός